Ολοκληρώθηκαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις για τον πολιούχο της Βεροίας Όσιο Αντώνιο

Την Τετάρτη το πρωί ολοκληρώθηκαν στη Βέροια οι λατρευτικές εκδηλώσεις με την ευκαιρία της θερινής πανηγύρεως του οσίου Αντωνίου του νέου, πολιούχου της πόλης.

Τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.

Στο τέλος της θείας λειτουργίας τελέστηκε ο καθιερωμένος αγιασμός με την ευκαιρία της προόδου του Τιμίου Σταυρού.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου

«Τῶν Μακκαβαίων τόν ἑπτά­ρι­θμον δῆμον σύν τῇ μητρί Σολομο­νῇ εὐφημήσωμεν».

Πρώτη Αὐγούστου σήμερα, πρώ­τη ἡμέρα τῆς νηστείας τοῦ Δεκα­πε­νταυγούστου, καί ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει τόν τίμιο καί ζωο­ποιό Σταυρό τοῦ Κυρίου μας, προ­κειμένου νά μᾶς ἐνισχύσει στόν πνευματικό ἀγώνα πού ἀρχίζουμε, προκειμένου νά μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι στήν προσπάθειά μας δέν εἴ­με­θα οὔτε ἀνίσχυροι οὔτε μόνοι, για­τί ἔχουμε ὡς βοηθό καί φύλα­κα καί συμπαραστάτη τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου μας, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ὑποχω­ροῦν καί φεύγουν «πᾶσαι αἱ ἐνα­ντίαι δυνάμεις».

Προβάλλει ὅμως καί τούς ἁγίους ἑπτά Μακκαβαίους παῖδες, ἑπτά ἀδέλφια, ἑπτά νεαρά παιδιά, τά ὁποῖα, ὅταν τά κάλεσε ὁ βασιλεύς τῆς Συρίας Ἀντίοχος ἐνώπιόν του καί τούς ὑποσχέθηκε μεγάλες τι­μές καί δόξες, ἐάν δεχόταν νά φᾶ­νε ἀπό τά εἰδωλόθυτα, κατα­πα­τώ­ντας τήν ἐντολή τοῦ Μω­σαϊ­κοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἀπαγόρευε στούς Ἰουδαίους νά τρῶνε ἀπό τό κρέ­ας τῶν ζώων πού θυσίαζαν οἱ εἰ­δωλολάτρες στούς θεούς τους, ἐκεῖνοι δέν δέ­χθη­καν νά τό κά­νουν. Δέν δέχθη­καν νά ἀρνηθοῦν τήν πατρώα εὐ­σέβεια πού ἐπέβαλε αὐτή τή νη­στεία, τήν ἀποχή δηλα­δή ἀπό αὐ­τά τά βρώματα.

 Καί ἔμει­ναν σταθεροί στήν ἐπι­λογή καί στήν ἀπόφασή τους αὐ­τή, ἀκό­μη καί ὅταν ὁ Ἀντί­ο­χος τούς ἀπείλησε ὅτι θά τούς ὁδη­γοῦσε στόν θάνατο, ἐάν δέν ὑπά­κουαν στίς ἐντολές του.

Καί ἔμειναν σταθεροί στήν πίστη τους καί στή νηστεία τήν ὁποία αὐτή ὑπαγόρευε, ἀκόμη καί ὅταν ὁ Ἀν­τί­­οχος ἄρχισε νά θανατώνει ἕνα-ἕνα τά ἀδέλφια, ἐπιχειρώντας νά φοβίσει τά ὑπόλοιπα καί νά τά ἀναγκάσει νά συμμορφωθοῦν στίς ἐντολές του.

Ἔτσι ἔμειναν καί οἱ ἑπτά πιστοί μέχρι τέλους στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί ἔγιναν μάρ­τυ­ρες τῆς ἀληθείας, μάρτυρες προ­κειμένου νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους καί τήν εὐσέβεια τῶν πατέ­ρων τους, μαζί καί μέ τή μη­τέρα τους, τήν ἁγία Σολομονή, ἡ ὁποία, ὅταν εἶδε τά παιδιά της νά θυσιά­ζονται, ρίχθηκε καί αὐτή στή φω­τιά γιά νά λάβει μαζί τους τόν στέ­φανο τοῦ μαρτυρίου.

Οἱ ἑπτά Μακκαβαῖοι παῖδες ἀπο­τελοῦν, ἀδελφοί μου, ἀναμφίβολα ἕνα ἰσχυρό παράδειγμα ἐμμονῆς στήν πίστη καί στήν εὐσέβεια καί γιά μᾶς, ἕνα παράδειγμα ἀνάλογο τῶν ἁγίων μαρτύρων, ἄν καί αὐ­τοί ἔζησαν στήν ἐποχή τῆς Παλαι­ᾶς Διαθήκης, πρίν ἀπό τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Καί ἀπο­τε­λοῦν παρά­δειγμα καί γιά μᾶς, γιατί ζοῦσαν καί ἐκεῖνοι σέ μία ἐποχή σάν τή δική μας, σέ μία ἐποχή στήν ὁποία εἶχε ὑπερ­πλεο­νάσει ἡ ἁμαρτία, ἀλλά εἶχαν χα­λα­ρώσει καί τά ἤθη, εἶχε χαλα­ρώσει καί ἡ σχέση τῶν Ἰου­δαί­ων μέ τήν πίστη τους στόν Θεό καί τήν ἐφαρ­μογή τοῦ νόμου του, κα­θώς πολ­λοί εἶχαν ἐπηρεα­σθεῖ ἤ καί παρα­συρ­θεῖ ἀπό τό πο­λυπο­λι­τισμικό πε­ριβάλλον τῆς ἑλλη­νι­στι­­κῆς πε­ριό­δου μέσα στό ὁποῖο ζοῦσαν καί ἀπό τά εἴδωλα στά ὁποῖα πίστευαν πολλοί ἄν­θρω­­ποι, ὅπως συμβαίνει, δηλαδή, καί στίς ἡμέρες μας.

Καί ἐάν οἱ ἑπτά Μακκαβαῖοι ἔ­φθασαν μέχρι τό μαρτύριο προ­κει­μένου νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους, νά μήν ἀρνηθοῦν τόν νόμο καί τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ, θά πρέ­πει καί ἐμεῖς νά στεκόμασθε μέ τόν ἴδιο σεβασμό ἀπέναντι στό θέ­λη­μα τοῦ Θεοῦ καί στίς ἐντολές του, καί νά μήν παρασυρόμεθα εὔ­κολα ἀπό ὅ,τι κυκλοφορεῖ γύρω μας, εἴτε αὐτό εἶναι ἄλλες θρη­σκεῖ­­­ες καί ἰδεολογίες, εἴτε εἶναι ἡ ἀπιστία καί ἡ ἁμαρτία. Θά πρέπει νά προσπαθοῦμε καί νά ἀγωνι­ζό­με­θα νά μένουμε σταθεροί στήν πί­στη μας, στίς ἀρχές μας, στήν εὐσέβεια πού διδαχθήκαμε ἀπό τούς πατέρες μας, ὅπως ἀκριβῶς συμβουλεύει καί ὁ πρωτοκορυ­φαῖ­ος ἀπόστολος Παῦλος τόν μαθητή του Τιμόθεο λέγοντας: «μένε ἐν οἷς ἔμαθες καί ἐπιστώθης». Διότι αὐτή ἡ πίστη μας στόν Θεό εἶναι πού μπορεῖ νά μᾶς κρατήσει ὄρθι­ους μέσα στόν κυκεῶνα τοῦ σύγ­χρονου κόσμου, ὅπως κράτησε καί τούς πατέρες μας. Ἀρκεῖ καί ἐμεῖς νά προσπαθοῦμε νά ζοῦμε σύμ­φω­να μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, σύμ­φω­να μέ ὅσα ὅρισε ἡ Ἐκκλη­σία μας καί οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πα­τέ­ρες μας γιά νά μᾶς βοηθήσουν νά ζήσουμε τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ὅπως τήν ἔζησε καί ὁ πολιοῦχος μας ὅσιος Ἀντώνιος ὁ νέος, τόν ὁ­ποῖο κατά τήν παράδοση τῆς το­πικῆς μας Ἐκκλησίας τιμοῦμε καί σήμερα. Διότι καί αὐτός ἀποτελεῖ πρότυπο ἀγῶνος πνευματικοῦ καί νηστείας ἀλλά καί ἀπόδειξη τῆς δυνάμεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ, διά τοῦ ὁποίου κατετρόπωσε τόν ἐχθρό, καί κατόρθωσε μέ τή χάρη του νά βγεῖ νικητής στόν πνευ­ματικό στί­βο καί νά λάβει, ὅπως καί οἱ ἑπτά Μακκαβαῖοι παῖδες, τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου τῆς συνειδήσεως.

Εὔχομαι, λοιπόν, ἀδελφοί μου, μέ τή χάρη τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ Σταυροῦ καί μέ τίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων ἑπτά Μακκαβαίων καί τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου, νά διέλθουμε καί τήν περίοδο αὐτή τοῦ Δεκα­πε­νταυ­­γούστου ἀξιοποιώντας τήν εὐ­καιρία πού μᾶς δίνει ἡ Ἐκ­κλη­σία μας μέ τή νηστεία ἀλλά καί τίς Παρακλήσεις τῆς Παναγίας μας, καί νά προετοιμασθοῦμε κατάλ­λη­λα γιά τή μεγάλη ἑορτή τῆς Κοι­μήσεώς της, γιά τό Πάσχα, ὅπως συνηθίζουμε νά τό ὀνομά­ζου­με, τοῦ καλοκαιριοῦ.

Εὔχομαι καλό μήνα, καλή δύναμη, καλή προσπάθεια μέσα ἀπό τή χάρη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, μέσα ἀπό τίς εὐχές τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἰδιαιτέρως τοῦ πολιούχου μας ἁγίου Ἀντωνίου. Ἀμήν.