Την Κυριακή 13 Μαΐου το πρωί στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στη Φλώρινα τελέστηκε Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο επί τη εορτή του τοπικού Αγίου Αγαθαγγέλου.
Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο οικείος ποιμενάρχης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Θεόκλητος, ενώ συλλειτούργησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Βεροίας Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο, Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ, Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος, Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος και ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Αρούσης και Κεντρικής Τανζανίας κ. Αγαθόνικος.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Θεοκλήτου όπου η τοπική κοινωνία τιμά για τη συμπλήρωση 50 χρόνων Ιερωσύνης (Χρυσούν Ιωβηλαίον) και προσφοράς στον τόπο.
Η ομιλία του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας κ. Παντελεήμονος :
«Καί τίς ἐστιν, Κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν; Εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· καί ἑώρακας αὐτόν καί ὁ λαλῶν μετά σοῦ ἐκεῖνος ἐστιν».
Ἕνα θαῦμα περιγράφει ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή· ἕνα θαῦμα ἀπό τά πολλά πού ἔκανε ὁ Χριστός καί παραδίδουν οἱ ἱεροί εὐαγγελιστές.
Ὁ Χριστός χαρίζει σέ ἕνα τυφλό ἐκ γενετῆς τό φῶς του. Τοῦ δίδει τή δυνατότητα νά βλέπει ὅσα δέν εἶχε δεῖ ποτέ μέχρι τότε στή ζωή του. Τοῦ δίδει τή δυνατότητα νά δεῖ τό φῶς πού πλημμυρίζει τόν κόσμο. Toῦ δίδει τή δυνατότητα νά δεῖ τόν κόσμο πού δημιούργησε ὁ Θεός πρός χάρη τοῦ πλάσματός του. Τοῦ δίδει ὅμως καί τή δυνατότητα νά δεῖ κάτι ἀκόμη μεγαλύτερο καί σημαντικότερο, τή δυνατότητα νά δεῖ τόν ἴδιο τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ.
Πόσοι ἄνθρωποι, ἀδελφοί μου, πού δέν ἦταν τυφλοί σάν τόν ἄνθρωπο τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, ἔβλεπαν τόν Χριστό νά περπατᾶ ἀνάμεσά τους, νά κηρύττει καί νά θαυματουργεῖ ἀλλά δέν μποροῦσαν νά ἀντιληφθοῦν ὅτι αὐτός ἦταν ὁ Μεσσίας καί ὁ λυτρωτής πού ἀνέμεναν;
Δέν ἦταν τυφλοί, ἀλλά καί δέν μποροῦσαν νά δοῦν αὐτό πού εἶχαν ἀνάγκη. Εἶχαν τό φῶς τους, ἀλλά δέν μποροῦσαν νά δοῦν τό ἀληθινό φῶς, αὐτό πού ἀπολαμβάνει τώρα ὁ πρώην τυφλός.
Μέ τό σημερινό θαῦμα ὁ Χριστός δέν θεραπεύει μόνο τόν τυφλό ἀπό τήν ἀσθένειά του· διδάσκει καί ἐμᾶς, τούς πιστούς ὅλων τῶν ἐποχῶν, τό διττό νόημα τῶν πραγμάτων καί τῶν καταστάσεων τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς. Μᾶς διδάσκει ὅτι ἐκτός ἀπό τούς φυσικούς ὀφθαλμούς ὑπάρχουν καί οἱ πνευματικοί, χωρίς τούς ὁποίους δέν μπορεῖ νά δεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μᾶς διδάσκει ὅτι ἐκτός ἀπό τό αἰσθητό φῶς ὑπάρχει καί τό πνευματικό, χωρίς τό ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος περπατᾶ στό σκοτάδι καί δέν βλέπει πού πηγαίνει.
Καί αὐτό τό πνευματικό φῶς μεταλαμπαδεύει ἐπί πενήντα ὁλόκληρα χρόνια στήν πόλη σας καί στήν Ἱερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἑορδαίας ὁ Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης σας, ὁ σεπτός καί προσφιλέστατος ἐν Χριστῷ ἀδελφός, κύριος Θεόκλητος, ὁ ὁποῖος ἑορτάζει σήμερα τήν ἐπέτειο τῆς πεντηκονταετοῦς διακονίας του ὡς πρεσβύτερος καί ἐπίσκοπος τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.
Καί γι᾽ αὐτό συγκεντρωθήκαμε σήμερα ἐδῶ, κλῆρος καί λαός, μοναχοί καί ἄρχοντες, καί ὅλοι ἐμεῖς οἱ συνεπίσκοποί του, γιά νά τιμήσουμε τήν ἑόρτιο αὐτή ἡμέρα γιά τόν ἴδιο καί γιά τήν Ἱερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἑορδαίας καί γιά νά δοξάσουμε μαζί σας τόν Θεό μέ τήν πολυαρχιερατική αὐτή θεία Λειτουργία.
Νά δοξάσουμε τόν Θεό πού τόν χάρισε στήν Ἐκκλησία του, λειτουργό καί οἰκονόμο τῶν μυστηρίων του, πού τόν χάρισε ἀρχιερέα καί ἀρχιποίμενα εἰς τόπον καί τύπον Χριστοῦ· πού τόν χάρισε σέ ὅλους ἐσᾶς, τά πνευματικά του τέκνα, κληρικούς, μοναχούς, μοναχές καί λαϊκούς ἐπί τόσα χρόνια στοργικό πατέρα καί σοφό διδάσκαλο· πού τόν χάρισε στήν Ἱερά αὐτή Μητρόπολη συνετό πηδαλιοῦχο, ἀρχικά καί γιά πολλά χρόνια συμπαραστάτη καί βοηθό τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Φλωρίνης κυροῦ Αὐγουστίνου Καντιώτη καί τά τελευταῖα 18 ἔτη διάδοχο καί συνεχιστή τοῦ μεγάλου καί σπουδαίου ἔργου πού ἐπιτέλεσε ὁ φλογερός καί ἀγωνιστής ἐκεῖνος ἱεράρχης, παρά τούς πόδας τοῦ ὁποίου πολλά ἐδιδάχθη ὁ Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης σας, ἀλλά καί πολλά τοῦ προσέφερε, διακονώντας τον μέ υἱική ἀγάπη, μέ πολύ σεβασμό καί ἀπόλυτη ἀφοσίωση μέχρι τέλους.
Εἶναι δύσκολο νά μιλήσει κανείς γιά πενήντα χρόνια διακονίας, γιά πενήντα χρόνια ἱερατικῆς καί ἀρχιερατικῆς προσφορᾶς, κατά τά ὁποῖα καί μία μόνο ἡμέρα εἶναι τόσο πλήρης, ὥστε εἶναι ἀδύνατο κανείς νά συνοψίσει τό ἔργο του σέ λίγα μόλις λεπτά.
Ἄν ἤθελε ὅμως νά τό ἐπιχειρήσει κανείς, θά μποροῦσε ἴσως νά τόν παρομοιάσει μέ τίς δύο λίμνες τοῦ τόπου σας, τή μεγάλη καί τή μικρή Πρέσπα, πού ἡ γαλήνια ἐπιφάνειά τους σοῦ θυμίζει τή γαλήνη καί τήν ἠρεμία τῆς ψυχῆς του καί τῆς συμπεριφορᾶς του, μέ τήν πραότητα τῆς ψυχῆς του καί μέ τήν καθαρότητα στό βλέμμα του πού κάνει ὅποιον τόν κοιτάζει νά ἀναπαύεται σ᾽ αὐτό.
Θά μποροῦσε νά παρομοιάσει τήν ψυχή του μέ ἐκεῖνα τά ἀσκηταριά πού ἀνώνυμοι μοναχοί ἔκτισαν ἤ μᾶλλον σκάλισαν στούς βράχους γύρω ἀπό τίς δύο λίμνες καί ἀποτύπωσαν στίς σπηλιές τους τίς εἰκόνες τῆς Παναγίας καί τῶν ἁγίων.
Θά μποροῦσε νά παρομοιάσει τή ζωή του καί τήν προσωπικότητά του μέ τίς κορυφές τῶν βουνῶν, πού παραμένουν ἀνεπηρέαστες στίς καταιγίδες καί δείχνουν πάντοτε πρός τήν ἴδια κατεύθυνση, πρός τόν Θεό.
Θά μποροῦσε νά παρομοιάσει κανείς τήν ὁρμή τῆς ψυχῆς του, κινητήρια δύναμη γιά τό ἔργο καί τή δράση του πού φωτίζει τούς ἀνθρώπους, μέ τήν ὁρμή τοῦ ἀτμοῦ πού παράγει τό ρεῦμα καί μᾶς χαρίζει τό φῶς λίγα μόλις χιλιόμετρα ἀπό ἐδῶ.
Θά μποροῦσε νά παρομοιάσει κανείς τό ἔργο του μέ τίς ἐκλεκτές ποικιλίες τῶν ἀμπελιῶν πού εὐδοκιμοῦν στήν ἐπαρχία του χάρη στό μικροκλίμα τῆς περιοχῆς, χάρη στήν αὐστηρότητα καί τή λιτότητα πού τοῦ κληροδότησε ὡς πολύτιμη παρακαταθήκη ὁ μακαριστός γέροντάς του, ὁ Φλωρίνης Αὐγουστίνος, καί τήν ὁποία συνδύασε ὁ ἴδια ἁρμονικά μέ τήν πιστότητά του στήν κλίση τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί τήν ἔμφυτη ἐπιείκεια καί στοργή πρός τούς ἀνθρώπους πού τοῦ χάρισε Ἐκεῖνος.
Ἔτσι διακόνησε καί ποίμανε τήν τοπική σας Ἐκκλησία ἀλλά καί τόν εὐλαβῆ καί πιστό λαό αὐτῆς τῆς ἐπαρχίας, τόν καθένα ἀπό ἐσᾶς πού σᾶς γνώρισε προσωπικά στά πολλά χρόνια τῆς διακονίας του ὡς ἱεροκήρυκας, ὡς καθηγητής τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου καί Γυμνασίου Φλωρίνης, ὡς πρωτοσύγκελλος καί ὡς πνευματικός σας πατέρας, ἀλλά καί ἀπό τήν περιωπή τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, ὡς ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης στήν ἀκριτική αὐτή περιοχή, στίς Θερμοπύλες τῆς Μακεδονίας μας, συνεχίζοντας νά σπέρνει τόν σπόρο τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί νά τίς ποιμαίνει ὡς καλός καί στοργικός ποιμένας, μέ τήν ἀγάπη καί τήν πραότητα πού τόν διακρίνει, ἀλλά καί προσφέροντας στήν Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τήν ἐμπειρία καί τή σοφία τῆς μακρᾶς του διακονίας, τήν ἐμμονή του στήν παράδοση τῆς ἀμωμήτου μας πίστεως καί στή λειτουργική ζωή, τήν ἀγάπη του γιά τήν πατρίδα καί τήν ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου, τῆς Μακεδονίας μας, πού εἶναι ποτισμένος μέ τά αἵματα τῶν ἁγίων καί τῶν ἡρώων του, καί πού δέν θά ἐπιτρέψουμε ποτέ καί σέ κανένα νά σφετερισθεῖ οὔτε τό ὄνομα οὔτε τήν ἱστορία του.
Γιά ὅλα αὐτά, τά ὁποῖα χαρίζει ὁ Θεός καί σέ σᾶς καί στήν Ἐκκλησία μας διά τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου σας, τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης, ἤλθαμε νά τόν εὐχαριστήσουμε καί νά τόν δοξολογήσουμε.
Ἤλθαμε ὅμως καί γιά νά συγχαροῦμε τόν Ποιμενάρχη σας γιά τήν ἐπέτειο αὐτή, ἐπέτειο ζωῆς καί ἀφιερώσεως στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου, γιά νά τοῦ ἐκφράσουμε τήν ἀγάπη μας καί τόν σεβασμό μας, καί νά τοῦ εὐχηθοῦμε, εὐχόμενοι συγχρόνως καί στόν Δομήτορα τῆς Ἐκκλησίας γι᾽ αὐτόν, νά τοῦ χαρίσει ὁ Θεός ἔτη μακρά, γιά νά συνεχίσει νά οἰακοστροφεῖ τό σκάφος τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας μέ σύνεση καί σοφία, ὅπως τό ἔκανε καί ἕως τώρα, γιά νά ἐμπνέει τόν κλῆρο καί τόν λαό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς του μέ τήν πίστη του στόν Θεό, μέ τήν ἁπλότητα καί τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς του, μέ τήν ἀγάπη του στόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο· γιά νά σκέπει καί νά προστατεύει τό ποίμνιό του καί νά χαίρεται μέ τήν κατά Θεόν προκοπή του· γιά νά ἀποτελεῖ πρότυπο καί παράδειγμα γιά ὅλους μας μέ τή λιτή καί ἀσκητική ζωή του, μέ τήν πραότητα καί τή θερμουργό πίστη του· γιά νά προσφέρει στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ «καρπόν ἑκατονταπλασίονα», «τά παιδία ἅ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός».
