Κλῆρος καὶ λαός, σὲ ὄλες τῖς Ἐνορίες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καὶ Κυνουρίαςἔψαλαν τὸ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μαντινείας καὶ Κυνουρίας κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, τέλεσε τὴνἈναστάσιμη Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικὸ Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως.
Εὐσεβεῖς Χριστιανοί, ἄρχοντες καί ἐκπρόσωποι τῶν Σωμάτων ἀσφαλείας ἀπὸ νωρὶς προσέτρεξαν στην Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ συμμετείχαν μὲ εὐλάβειᾳ στήν Θείᾳ Λειτουργίᾳ, ὅπου καὶ κοινώνησαν τὸ Τίμιο Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Ἀναστᾶντος Χριστοῦ μὰς.
Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Σ
ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ
Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ
Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες
τά εὐαγῆ Ἱδρύματα καί τόν εὐσεβῆ Λαόν
τῆς καθ’ Ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Τέκνα μου ἐν Κυρίω ἀγαπητά,
Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ἐτελείωσε καί ὅλοι ἐμεῖς οἱ πιστοί Χριστιανοί μέ εὐλογημένη κατάνυξι φθάσαμε στήν ἑορτή τῶν ἑορτῶν καί στήν πανήγυρι τῶν πανηγύρεων καί ἑορτάζομε τό μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Βιώνομε αὐτό μέ ὅλη τή δύναμι τῆς ψυχῆς μας καί μέ χαρά ὁμολογοῦμε καί λέγομε «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Ἅγιον Κύριον Ἰησοῦν τόν μόνον ἀναμάρτητον. Τόν Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνοῦμεν καί τήν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καί δοξάζομεν…»
Βλέποντας λοιπόν τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ καί τό μοναδικό σέ ἁγιότητα, κυριότητα καί ἀναμαρτησία, θεανδρικό πρόσωπό Του, δέν εἶναι δυνατόν νά παραβλέψωμε καί τόν κόσμο, ὑπέρ τοῦ ὁποίου ὁ Χριστός ἀπέθανε καί ἀνέστη. Ὁ κόσμος, ὅταν τόν ζοῦμε μέσα στό φῶς τῆς Ἀναστάσεως ἀποκτᾶ ἄλλην εὐγένεια, ἄλλην ἱερότητα καί ἄλλην προοπτική καί γίνεται αὐτομάτως ὁ μεταμορφωμένος κόσμος τοῦ Θεοῦ, πού ἔγινε γιά νά μείνῃ καί ὄχι γιά νά χαθῇ.
Διά τοῦτο πιστεύομε στήν ἀνάστασι τῶν σωμάτων καί δέν δεχόμεθα τήν καῦσιν τῶν νεκρῶν. Διά τοῦτο καταδικάζομε τούς λιμούς, τούς ἐξανδραποδισμούς, τούς πολέμους, τίς αἰχμαλωσίες μέ ὅλα τά συμπαραμαρτυροῦντα πού ἀτιμάζουν τόσον τόν Θεόν ὅσον καί τόν ἄνθρωπον.
Ἡ δόξα τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἔγκειται ἀκριβῶς στό γεγονός ὅτι ἔπαθε Ἐκεῖνος ἀντί γιά μᾶς καί μόνον γιά μᾶς. Γιά νά λυτρώσῃ ὅλους ἐμᾶς ἀπ’ ὅλα τά παρά πάνω γιατί «οὕτω ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται» καί αὐτή ἡ μεγάλη ἀγάπη Του ἐκφράζεται στούς στίχους τοῦ ἐπιταφίου θρήνου «ἐπί γῆς κατῆλθες ἵνα σώσῃς Ἀδάμ καί ἐν γῆ μή εὑρηκώς τοῦτον Δέσποτα, μέχρις Ἄδου κατελύληθας ζητῶν».
Ἅδης ὅμως καί θάνατος δέν εἶναι ἁπλῶς δυνάμεις λεκτικές. Εἶναι ἁπτές πραγματικότητες τοῦ σκότους καί τῆς ἁμαρτίας πού ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι εἴτε σάν ἄτομα εἴτε σάν κοινωνίες σέ κάθε βῆμα τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Ἅδης καί θάνατος εἶναι ὁ ἐγκλεισμός στή φιλαυτία μας, στήν στενοψυχία μας καί τήν ἀπομόνωσί μας.
Αὐτό τό καθεστώς τοῦ ἐγωϊσμοῦ καί τῆς ἀνταρσίας πού ὑπῆρξε καί ἡ οὐσία τῆς προπατορικῆς ἁμαρτίας ἀναιρεῖ ὁ Χριστός «γενόμενος ὑπέρ ἡμῶν κατάρα» καί δίδοντας τήν ζωή Του «λύτρον ἀντί τῶν πολλῶν» καί μέ τό αἷμα Του ἐθεμελίωσε μίαν νέαν Κοινωνίαν, τήν Ἐκκλησίαν Τ ου, πού δέν ἐμποδίζεται πλέον ἀπό φυλετικές, κοινωνικές, πολιτικές ἤ ἄλλες διακρίσεις, ἀρκεῖ νά δεχθῆ ὁ ἄνθρωπος τό ἀτομικόν ἐν Χριστῷ συμφέρον ὡς καθολικόν καί νά ἀγαπήσῃ «τόν πλησίον του ὡς ἑαυτόν».
Στίς βιοθεωρίες τῶν σοφῶν τοῦ κόσμου, πού συνεχῶς ἀλληλοαναιροῦνται, ἡ Ἐκκλησία ἀντιτάσσει πάντοτε τήν ὁριστικήν θέαν ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου κατηλλαγμένου μέ τό αἷμα τοῦ Ἐσταυρωμένου γιατί μόνον ὁ Χριστός ὡς ἀναμάρτητος φέρνει «διά τοῦ Σταυροῦ χαράν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ».
Αὐτήν λοιπόν τήν χαράν πού συνεχῶς ἀναβλύζει ἀπό τόν Σταυρόν ἐπεύχομαι καί φέτος δαψιλῆ πρός ὅλους σας καί τόν κόσμον ἅπαντα.
Χριστός ἀνέστη !
Διάπυρος πρός τόν Ἀναστάντα Χριστόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
