Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί καί τέκνα τῆς Ἐκκλησίας.
Φωτόλουστη καί στολισμένη μέ οὐράνια δόξα εἶναι ἡ σημερινή ἡμέρα τῆς ἐνδόξου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου κατά τήν ὁποία ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί πάντων ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, ἀφοῦ πρῶτα ὑπηρέτησε τό Μυστήριο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους προσφέροντας τό σῶμα της εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ, ἀπέρχεται ἀπό τήν γήινη καί ἐφήμερη ζωή στά οὐράνια καί αἰώνια.
Ἐκπληρώνει τό κοινόν χρέος τοῦ θανάτου ἀπό τό ὁποῖο οὔτε αὐτός ὁ Θεάνθρωπος ἐξαιρέθηκε καί διέρχεται διά τοῦ τάφου στή ζωή. Τό ἄσπιλο σῶμα της, τό ὁποῖο ἀξιώθηκε νά φιλοξενήσει τόν Θεό «οὐκ ἐναπομένει ἐν τῷ θανάτῳ, οὐδ΄ ὑπό τῆς φθορᾶς διαλύεται», ὅπως διακηρύσσουν οἱ Θεοφόροι Πατέρες μας, ἀλλά «τήν ζωήν ἡ κυήσασα πρός ζωήν μεταβέβηκεν».
Ἑορτάζομε καί πανηγυρίζομε σήμερα μέ τρόπο ἀντιφατικό γιά τούς ἀνθρώπους, πού εἶναι ἄγευστοι τῶν χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος. Ἑορτάζομε ἕνα θάνατο. Τόν θάνατο τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ. Πανηγυρίζομε γιά μιά ἀναχώρηση ἀπό τά ἐγκόσμια.
Ἡ Παναγία μέ τήν κοίμησή της ἑνώθηκε ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ μετά τοῦ Υἱοῦ της. Τώρα μαζί μέ τόν Χριστό εὑρισκομένη εὐεργετεῖ, σκεπάζει, προστατεύει διά τῶν μεσιτειῶν της τό ἀνθρώπινο γένος. Γι΄ αὐτό χαίρομε καί πανηγυρίζομε. Ἔχομε μόνιμη μεσίτρια στόν Χριστό, πρός τήν ὁποία διαβιβάζουμε τά αἰτήματά μας, ἀναμένοντες τήν ἀπάντηση τῆς ἀγάπης της.
Τό πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἶναι γιά ὅλους μας ἐλπίδα ζωντανή. Στίς ὧρες τοῦ πόνου καί τῶν θλίψεων, πού ὁμοιάζουν ἀνυπέρβλητες, δέν βαδίζουμε μόνοι. Ἔχουμε δίπλα μας τό δικό της χέρι, πού μᾶς στηρίζει καί τή δική της καρδιά, πού μᾶς παρηγορεῖ.
Χρέος ὅλων μας πρός τήν Παναγία εἶναι νά ἑνωθοῦμε μαζί της καί ὅπως λέγει ὁ Ἱερός Δαμασκηνός: «συνεισέλθωμεν ἔνδον τοῦ μνήματος καί συνεκρωθῶμεν … συζῶντες δέ ζωήν ἀπαθῆ καί ἀκήρατον».
Χαρά τῆς Θεοτόκου εἶναι νά ζοῦμε τήν ζωήν τοῦ Χριστοῦ καί νά τηροῦμε τίς ἐντολές Του. Τότε ὁ θάνατος γίνεται ζωή καί οἱ πίκρες εὐτυχία. Ἡ Θεοτόκος εἶναι ἑνωμένη μέ τόν Χριστό στή ζωή καί στό θάνατο. Κάθε ἐγκώμιο τῆς ἑορτῆς ἔχει ἀναφορά στόν Χριστό. «Ἐν ταῖς τοῦ Υἱοῦ χερσί τήν παναγίαν παρατίθεται ψυχήν».
Ὁ Ἱερός ὑμνογράφος στά στιχηρά προσόμοια ἀναφωνεῖ: «Κεχαριτωμένη χαῖρε μετά σοῦ ὁ Κύριος» καί στό τέλος τοῦ ὀκταήχου δοξαστικοῦ τοῦ Ἑσπερινοῦ πάλι λέγει: «Διὸ ἄχραντε Θεοτόκε, ἀεὶ σὺν ζωηφόρῳ Βασιλεῖ καὶ τόκῳ ζῶσα, πρέσβευε διηνεκῶς…».
Ἡ Παναγία ἀκολούθησε «τάς ὁδούς τοῦ Σωτῆρος» καί δείχνει σέ ὅλους μας τόν ἴδιο δρόμο, τήν ἕνωσή μας μέ τόν Χριστό.
Ἀγαπητοί ἀδελφοί.
Τήν εὐφροσύνη τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ μᾶς χαρίζει ἡ παροῦσα ἑορτή τῆς Θεομήτορος. Τήν εὐλογία τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ διά τῆς Θεοτόκου μᾶς προσφέρει ἡ πάνσεπτος Κοίμησή της. Χαρεῖτε μέ αὐτόν τόν τρόπο τήν θεοστόλιστη μέ οὐράνια δόξα ἑορτή τῆς Παναγίας καί φωταγωγηθεῖτε μέ τό φῶς τῆς ἀναστάσεως.
Τόν καιρό αὐτό, πού τό ἔθνος μας συνθλίβεται καί ὁ λαός μας δοκιμάζεται, ἄλλην ἐλπίδα δέν ἔχομε ἀπό τήν Μεγαλόχαρη Παναγία. Ἄς καταφύγωμε στήν Χάρη της καί μέ πίστη ἄς ἀνοίξωμε τήν καρδιά μας νά τήν παρακαλέσωμε: «Διάσωσον ἀπό κινδύνους τούς δούλους σου Θεοτόκε, ὅτι πάντες μετά Θεόν εἰς σέ καταφεύγομεν ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καί προστασίαν».
Σέ ὅλους εὔχομαι, ἀδελφοί μου, πλουσίαν καί ἀκοίμητον τήν θεομητορικήν προστασίαν.
Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
