Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, την Παρασκευή 5 Μαΐου 2025, επί τη ιερά μνήμη της αγίας και ενδόξου μεγαλομάρτυρος Ειρήνης, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε την Θεία Λειτουργία στο ομώνυμο Ιερό Παρεκκλήσιο του ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής Καρδίτσης. Προ της Απολύσεως, ευλόγησε τους προσφερομένους άρτους της προστάτιδος της Ενώσεως Αποστράτων Αστυνομικών του Νομού Καρδίτσης Αγίας Ειρήνης.
Μέσα από τον ποιμαντικό του λόγο, ο Σεβασμιώτατος ανέδειξε τις αρετές της Αγίας και τη δύναμη της πίστης της, ενώ παράλληλα μετέφερε επίκαιρα μηνύματα ειρήνης, καρτερίας και πνευματικής ελευθερίας στους παρισταμένους πιστούς:
«Όταν η Εκκλησία μας εορτάζει Μεγαλομάρτυρες γυναίκες, διαβάζεται μια συγκεκριμένη ευαγγελική περικοπή από το κατά Ματθαίον Ιερό Ευαγγέλιο, που αναφέρεται στη Χαναναία. Μια αλλόπιστη και αλλογενής, για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, από την άποψη των Ιουδαίων, που πίστευαν στον ζώντα και αληθινό Θεό, σε αντίθεση με τους Χαναναίους, οι οποίοι ήταν ειδωλολάτρες. Και βλέπουμε πώς εκείνη, με την πίστη και την αγάπη της – θα λέγαμε, σε εισαγωγικά – «ανάγκασε» τον Κύριό μας να θαυματουργήσει επάνω της. Πώς εκείνη, με την πίστη την οποία είχε, ενώ το γένος της δεν πίστευε στον ζώντα και αληθινό Θεό – όπως είπαμε, ήταν ειδωλολάτρες και αλλογενείς, και τα δύο αυτά έθνη ήταν πάντοτε εχθρικά μεταξύ τους – , ο Κύριος είδε την πίστη της, την επιμονή της και την υπομονή της, και της χάρισε θαύμα στη ζωή της.
Αυτό συμβαίνει και με τη σημερινή Αγία Ειρήνη, η οποία ξέρετε, μαρτύρησε στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού, στα τέλη του δευτέρου και αρχές του τρίτου αιώνος, και μάλιστα στην Περσία. Επί αυτοκράτορος, βέβαια, Διοκλητιανού – αλλά στην Περσία, η οποία ήταν ένα πολυθεϊστικό κράτος, που πίστευε περισσότερο στη φωτιά και στα είδωλα, παρά στον ζώντα και αληθινό Θεό.
Και επειδή ο πατέρας της ήταν ένας ευπρεπής και ισχυρός άνθρωπος της εποχής, της έκτισε έναν πύργο και την έκλεισε μέσα. Της έδωσε και δεκατρείς θεραπαινίδες – δούλες για να την υπηρετούν – και ανέθεσε σε έναν γέροντα διδάσκαλο να τη διδάξει, ο οποίος όμως ήταν Χριστιανός. Δεν έκανε προσηλυτισμό εκείνος, αλλά η Αγία Ειρήνη – η Πηνελόπη, όπως λεγόταν τότε – , είδε πολλές φορές τον ζώντα Κύριό μας, γιατί είχε καθαρή καρδιά και γιατί ο Θεός ήθελε να αυξήσει την παρουσία Του στον τόπο εκείνο.
Και μετά από το βάπτισμά της, την πίστη της και όλα αυτά, ακολούθησε τον Ιησού Χριστό, ενώ γύρω της γίνονταν πράγματι διωγμοί, πόλεμοι εναντίον της και εναντίον των Χριστιανών, εκείνη είχε μια διαρκή ειρήνη στην καρδιά της. Τέτοια δύναμη είχε η καρδιά της, που μετέστρεφε ανθρώπους που έρχονταν να τη βασανίσουν – μετέστρεφε ολόκληρες ομάδες ανθρώπων.
Είναι πολύ θαυμαστός ο βίος της. Είναι πολύ μεγάλος – δεν θα σας τον πω όλον για να μη σας κουράσω. Καλό θα είναι να πάτε στο σπίτι σας και να μελετήσετε τον βίο της Αγίας Ειρήνης. Τα παθήματά της ήταν πάρα πολλά και φοβερά. Συνέχεια είχε έναν άγγελο του Θεού δίπλα της, ο οποίος την θεράπευε, ο οποίος την ανέστησε όταν την σκότωσαν για πρώτη φορά – την ανέστησε. Έτσι, της έκοψαν το κεφάλι, το ένωσε και αναστήθηκε η Αγία Ειρήνη.
Και καταλαβαίνετε τώρα: αν διαβάσετε τον βίο της, στην αρχή πίστευαν λίγοι απ’ όσους έβλεπαν τα θαύματα. Μετά πίστεψαν τριάντα, μετά ογδόντα, μετά εκατό, μετά πεντακόσιοι, μετά πενήντα χιλιάδες, μετά εκατό χιλιάδες. Δηλαδή, μετέστρεψε ολόκληρο τον λαό της, εξαιτίας της ειρηνικής της καρδιάς.
Αυτό λοιπόν είναι που συνέχει τη ζωή των Χριστιανών. Και αυτό ευχόμαστε και εμείς, μέσα σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε – με τους πολέμους και τις ακαταστασίες, με τις συνεχείς δυσκολίες που παρουσιάζονται στους ανθρώπους, με όλες αυτές τις διαθέσεις των ανθρώπων που θέλουν να επιβληθούν και να ανακατανείμουν τα γεωγραφικά όρια στον κόσμο. Να παρακαλέσουμε τον Θεό της ειρήνης και της ελπίδας μας, με τις πρεσβείες της Αγίας Ειρήνης, να σκεφτούν τις ζωές των ανθρώπων που συνεχώς σκοτώνουν: νέους, γέροντες, γυναίκες, άνδρες, παιδιά – πολλά παιδιά.
Για να κυριαρχήσουν σε τί; Και να πάρουν τι άραγε μαζί τους; Και όλα αυτά, ξέρετε, τα κάνουν γιατί φοβούνται. Δυστυχώς, ο άνθρωπος είναι υπόδουλος του φόβου του. Όποιος φοβάται, ασχημονεί· όποιος είναι ελεύθερος, γιατί πιστεύει στο Πνεύμα του Θεού που ελευθερώνει τον άνθρωπο και τον αποδεσμεύει από τον φόβο, έχει τη δυνατότητα να κινείται ελεύθερα, να σέβεται τους άλλους, να τους αγαπά και να μπορεί να είναι μαζί με τους άλλους. Αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα που πρέπει να μάθουμε και να κάνουμε στη ζωή μας: να είμαστε με τους άλλους.
Χαρά μας ιδιαίτερη είναι που είμαστε όλοι μαζί σήμερα, και οι εκπρόσωποι των αρχών, για να προσευχηθούμε στην Αγία Ειρήνη, για όλους αυτούς τους αποστράτους – ευγενείς ανθρώπους και συνανθρώπους μας, οικείους μας – οι οποίοι υπηρέτησαν τόσο στο σώμα της παλαιάς Ελληνικής Χωροφυλακής, όσο και στη συνέχεια στην Ελληνική Αστυνομία, που για ένα μεγάλο διάστημα είχαν και εκείνοι προστάτιδά τους την Αγία Ειρήνη.
Και ευχόμαστε πράγματι να έχουν ειρήνη στην καρδιά τους. Ειρήνη στη ζωή τους. Να τους ευλογεί ο Θεός, ο αναστημένος Κύριός μας, διά πρεσβειών της Αγίας Ειρήνης και να ενισχύει τη ζωή τους, να τους χαριτώνει και να τους ενδυναμώνει.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους σας».
