του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, Διδάκτωρος Θεολογίας

Η εορτή των Χριστουγέννων που θα εορτάσουμε για μια ακόμη φόρα έχει καθιερωθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας από τα πρώτα κιόλας χριστιανικά χρόνια. Η ημερομηνία της γέννησης του Χριστού εορταζόταν  στις 6 Ιανουαρίου, όμως η εκκλησία μετέθεσε την εορτή στις 25 Δεκεμβρίου για να εκτοπίσει την εορτή του ήλιου που συνέπιπτε και που οργιαστικά γιόρταζαν οι ειδωλολάτρες την ίδια ημερομηνία, σε Ανατολή και Δύση.

Οι άγιοι Πατέρες βλέποντας στο πρόσωπο του Χριστού τον πραγματικό «ήλιο της δικαιοσύνης», που έφερε  σε ολόκληρο τον κόσμο «το φως το της γνώσεως», έγινε από την στιγμή εκείνη πλέον, το κέντρο της κτίσεως και το ξεκίνημα της αναγέννησης της Δημιουργίας. Κι αυτό συνέβη, διότι Αυτός, είναι η Γένεση και η αναγέννηση του κόσμου. Κατά συνέπεια λοιπόν τα Χριστούγεννα για όλους εμάς τους πιστούς αποτελούν την αρχή και τη βάση των εορτών του χριστιανικού κόσμου. Γι’ αυτό λοιπόν αν  αφαιρέσουμε από το εορτολόγιο την εορτή της γεννήσεως τότε παύουν να υπάρχουν και οι υπόλοιπες δεσποτικές, θεομητορικές, και  αυτές των αγίων.

Η εορτή των Χριστουγέννων ως εορτή των εορτών άσκησε μεγάλη επίδραση στον τότε και στον σήμερα χριστιανικό κόσμο. Βέβαια όσο και εάν έχει ατονήσει ο εορτασμός ή και πολεμούνται οι θρησκευτικές εορτές με διαφόρους και ποικίλους τρόπους, παράδειγμα των ημερών μας η γελοιοποίηση του προσώπου του Χριστού μέσα από τα media, στο βάθος όμως ο κόσμος στρέφεται γύρω από αυτές.

Επιπλέον δε και με το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δένδρου ή μιας βιτρίνας με τις ξεχωριστές ετοιμασίες στα σπίτια και τους φωταγωγημένους με τα λαμπιόνια δρόμους, με τις ψυχαγωγίες του, ουσιαστικά ο σύγχρονος άνθρωπος δείχνει την κατάφασή του και τη μαρτυρία του για την εορτή αυτή, της του Χριστού γεννήσεως.

 Ο απλός και πιστός άνθρωπος, συνειδητά ή υποσυνείδητα, βρίσκει αποκούμπι στον Θεό. Από τη φύση του είναι «γιορτινός». Και επομένως, ματαιοπονούν όσοι προσπαθούν να τον αποπροσανατολίσουν από αυτή τη μεταφυσική του διάσταση. Η ματαιοπονία τους αυτή, μάλιστα, φάνηκε ξεκάθαρα εκεί από όπου προσπάθησαν λυσσαλέος να διωχθεί ο Θεός, κάτι όμως που δεν το κατόρθωσαν οι διώκτες του να επιτύχουν με το να τον ξεριζώσουν από τη συνείδηση των πιστών.

Ο Χριστός γεννήθηκε και γεννάται συνεχώς κάθε φορά σ’ εκείνον που τον δέχεται και του προσφέρει την φάτνη της καρδιάς του για να βρει χώρο να κατασκηνώσει και να γίνει ένα με τον πανδοχέα πιστό. Γένοιτο!

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.