Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα, Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θράκης

Η Ελλάδα πλήττεται τον τελευταίο καιρό συχνά από διάφορα «μπουρίνια». Μετά το πρόσφατο «μπουρίνι», που εκδηλώθηκε εξ αιτίας της σχεδιαζόμενης από την Κυβέρνηση αλλαγής του καθεστώτος μισθοδοσίας των Ιερέων, εμφανίστηκε τώρα το νέο «μπουρίνι» της εξέγερσης των μαθητών πολλών σχολείων της Μακεδονίας και άλλων περιοχών της Ελλάδος για το Μακεδονικό. Αφορμή για τις όψιμες αυτές κινητοποιήσεις της μαθητιώσης νεολαίας υπήρξε η αποβολή όλων των μαθητών ενός σχολείου στην Μακεδονία, επειδή τραγουδούσαν κατά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου το γνωστό τραγούδι «Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η Χώρα…»! Φαίνεται ότι η διεύθυνση του συγκεκριμένου σχολείου, άσχετα αν ενήργησε κατ’ εντολήν του αρμοδίου υπουργείου ή εξ ιδίας πρωτοβουλίας, ευθυγραμμίστηκε με την κυβερνητική θέση ότι η σχετική περιοχή επωλήθη ήδη με προσύμφωνο στους Σκοπιανούς και συνεπώς απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά σε αυτήν. Δεν απομένει πια παρά μετά την επικείμενη ολοκλήρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών με την προαναγγελθείσα ως βεβαία επικύρωσή της από την Βουλή των Ελλήνων, να πάρει την «σκυτάλη» ο ποινικός νομοθέτης, ο οποίος θα χαρακτηρίζει ως αξιόποινες πράξεις τέτοιες συμπεριφορές. Από την άποψη αυτή μπορούμε, νομίζω, να πούμε ότι οι συγκεκριμένοι δράστες-μαθητές «φτηνά την γλίτωσαν» επί του παρόντος με μια ολιγοήμερη αποβολή. Ας φροντίσουν λοιπόν να συνετισθούν και να κοιτάξουν τα μαθήματά τους, διότι έρχονται βαρύτερες και πιο επώδυνες τιμωρίες, με τις οποίες δεν πρέπει να παίζει κανείς. Ακου, «Μακεδονία ξακουστή». Πάνε αυτά, τελείωσαν.

Με τέτοιες ειδήσεις πού να βρεθεί τόπος εξορίας, για να θρηνήσει κάποιος τα ιδανικά του, που τα δολοφονούν εν ψυχρώ εκείνοι, οι οποίοι θα έπρεπε να τα προστατεύουν; Πώς να κλάψει κανείς τις Προδομένες ή Πουλημένες Πατρίδες, οι οποίες αφήνουν πίσω τους «μαχαιρωμένες» καρδιές που τις αγάπησαν; Φαίνεται ότι είναι ουτοπία να αναζητεί σήμερα κάποιος χώρο, για να στεγάσει τον πατριωτισμό του. Κι ας το λένε αυτό μερικοί πατριδοκαπηλεία. Οπως είναι βέβαια μάταιη προσδοκία να περιμένει ένας λαός να του προστατεύσουν το σπουδαίο, κάτι που κουβαλάει ως συνείδηση μέσα του, οι φορείς εξουσίας του τίποτα. Πέρα από τα συναισθήματα αγανάκτησης, που δικαιολογημένα γεννάει αυθόρμητα μια προδοσία, εκείνο που απομένει ως χρέος στον προδομένο είναι ο προσδιορισμός του μέτρου της προσωπικής του ενοχής, που διευκόλυνε την προδοσία. Διότι στους συντελεστές της προδοσίας ενός λαού δεν συγκαταλέγεται μόνον η ανεντιμότητα του προδότη εντολοδόχου. Συμπεριλαμβάνεται πρωτίστως η επιπολαιότητα του εντολέα να αναθέσει τη διακυβέρνηση της χώρας σε ανθρώπους δεδηλωμένης μηδενιστικής  ιδεολογίας, γεγονός που καθιστά προβλέψιμη την πολιτική τους πρακτική.

Εν πάση περιπτώσει μέσα από τη ζηλευτή ουτοπία του πατριωτισμού, την οποία σκιαγραφεί η σημερινή πολιτική συγκυρία, «δραπέτευσαν» οι μαθητές των σχολείων που διαμαρτύρονται για την πώληση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Και ήταν ευχάριστη έκπληξη ο ξεσηκωμός τους, ο οποίος εκτός των άλλων αποδεικνύει ότι στους κόλπους της σημερινής νεολαίας, παρά τον επιχειρούμενο «ευνουχισμό» της από την μηδενιστική εκπαιδευτική πολιτική της Κυβέρνησης, δεν υπάρχουν μόνο «Ρουβίκωνες», αλλά και νέοι με συναισθήματα φιλοπατρίας. Δυστυχώς όμως τα παιδιά αυτά επάνω στον ενθουσιασμό τους και χωρίς ίσως να το αντιληφθούν, «φυλάκισαν» τα ωραία συναισθήματά τους στο απαίσιο «κελί» του φασισμού. Διότι μόνον εκεί μέσα κατοικο-εδρεύουν πρακτικές αυταρχισμού και επιβολής, σαν αυτές που «αναδύονται» από τις διάφορες καταλήψεις, οι οποίες μόνον υπό καθεστώς ανελευθερίας νομιμοποιούνται ως μορφή αντίστασης στην τυραννία, όπως συνέβη με την κατάληψη του Πολυτεχνείου κατά την τελευταία περίοδο της επτάχρονης δικτατορίας του 1967. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι καταλήψεις αποτελούν «καρκινώματα» στον κορμό της Δημοκρατίας, τα οποία «πνίγουν» τον αέρα της ελευθερίας και του διαλόγου που αναζωογονεί όλους τους θεσμούς της. Τέτοια «καρκινώματα» στο υγιές συναίσθημα του πατριωτισμού συνιστούν και οι σχετικές μαθητικές καταλήψεις, που δίνουν μάλιστα «λαβή» στους κυβερνώντες και όσους συντάσσονται με τις απόψεις τους, να αμφισβητήσουν την αγνότητα των προθέσεων των καταληψιών μαθητών και να συκοφαντήσουν τις κινητοποιήσεις τους ως δήθεν υποκινούμενες από φασιστικά ή ακροδεξιά στοιχεία.

Δεν έχει σημασία ότι οι σχετικές αιτιάσεις αποτελούν συνθηματολογία της «ταμπέλας», στην οποία συνήθως καταφεύγουν οι κυβερνώντες, όταν θέλουν να αποδοκιμάσουν κάποιον ή κάτι, αλλά τους λείπουν τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία, για να τεκμηριώσουν τη μομφή τους. Και δεν επηρεάζει ασφαλώς την ουσιαστική αξιολόγηση του φαινομένου των καταλήψεων το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι δεν νομιμοποιούνται να επικρίνουν καταληψίες εκείνοι, οι οποίοι ανδρώθηκαν μέσα στην ανομία των καταλήψεων, τις οποίες «βαφτίζουν» τώρα «κοινωνικούς αγώνες» που τους έφεραν στην εξουσία! Είναι οι ίδιοι «κοινωνικοί αγώνες», που τους συνεχίζουν σήμερα τα δικά τους παιδιά μέσα από τις διάφορες αναρχικές συλλογικότητες και «εκτρέφουν» με τους «αγώνες» τους αυτούς το «τέρας» του «αριστερόστροφου φασισμού», όπως εύστοχα παρατήρησε ο Μίκης Θεοδωράκης με αφορμή την απαξίωση από την Κυβέρνηση των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό.

Ας εγκαταλείψουν λοιπόν οι μαθητές τις καταλήψεις των σχολείων τους και ας κρατήσουν βαθειά μέσα τους τον αγνό και υγιή πατριωτισμό, που τους κατέβασε στους δρόμους. Αυτός θα τους δείξει τον τρόπο, με τον οποίο θα υπερασπισθούν σωστά  και με πάθος την ελληνικότητα της Μακεδονίας και θα υπογραμμίσουν την ετοιμότητά τους να εκδηλώσουν με μεγαλύτερη ένταση τα πατριωτικά τους συναισθήματα στα επόμενα κρίσιμα συλλαλητήρια, που θα διοργανωθούν σε όλη την Ελλάδα και πρωτίστως στη Μακεδονία για τη ματαίωση της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών από την Ελληνική Βουλή.

Οσο για τον κ. Τσίπρα, αντί να υποδεικνύει στους μαθητές των σχολείων να διαβάσουν την ιστορία -προφανώς για να πληροφορηθούν την αλήθεια για τη Μακεδονία- καλό θα ήταν να φροντίσει να το πράξει αυτό ο ίδιος. Διότι είναι βέβαιο ότι την αγνοεί. Ή τουλάχιστον τη γνωρίζει τόσο συγκεχυμένα, όπως ακριβώς τη γεωγραφία, το δίκαιο της θάλασσας και την ελληνικη μυθολογία. Αλλιώς δεν θα δήλωνε ότι προτίθεται να επισκεφθεί τα δυο νησιά μας, τη Λέσβο και τη Μυτιλήνη για να λύσει επί τόπου επείγοντα προβλήματα που δημιουργεί το «προσφυγικό»! Ούτε θε εξέφραζε την απορία του απαντώντας σε σχετική δημισιογραφική ερώτηση, πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για σύνορα στη θάλασσα, αφού αυτά προϋποθέτουν στεριά! Και δεν θα εξέφραζε ασφαλώς την αισιοδοξία του ότι θα καταφέρει τελικά να περάσει τις Συμπληγάδες, όπως το έπραξε ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του! Στην ιστορία η αγνωσία ή ημιμάθεια δεν εκδηλώνονται με γκάφες προσωπικού αυτοεξευτελισμού ή με έκθεση σε ανυποληψία για την έλλειψη στοιχειωδών εγκυκλοπαιδικών γνώσεων εκ μέρους του Πρωθυπουργού της χώρας. Μετουσιώνονται σε εθνικά εγκλήματα σαν εκείνο που διέπραξε ο κ. Τσίπρας στις Πρέσπες. Είναι το έγκλημα, του οποίου αγωνίζονται να αποτρέψουν την ολοκλήρωση οι άριστοι γνώστες της Ελληνικής Ιστορίας μαθητές, που πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις της μαθητιώσης νεολαίας.

Εφημερίδα «Κιβωτός της Ορθοδοξίας»

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.