του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου Δρ. Θ.

Η   Εκκλησία μας την  20ην Δεκεμβρίου εορτάζει την μνήμη ενός μεγάλου αγίου, του Αγίου Ιγνατίου Επισκόπου Αντιοχείας του επικληθέντος Θεοφόρου. Ένας από τους πρώτους Πατέρες της Εκκλησίας του Χριστού που προσδιορίζεται  με τον τίτλο Αποστολικός Πατήρ, έχοντας στο ενεργητικό του αρκετές επιστολές, με ειδική αναφορά στην αγάπη του Χριστού και στην μίμηση του πάθους Του. Λέγει ο ίδιος για το μαρτύριο του: «σίτος εἰμί θεοῦ και δι’ ὀδόντων θηρίων ἀλήσθησομαι, ἵνα καθαρός ἄρτος εὐρεθῶ τοῦ Χριστοῦ»[1].

Ο Άγιος Ιγνάτιος  πιστεύει πως ο Επίσκοπος ως ποιμένας της Εκκλησίας του Χριστού, έχει χρέος να είναι το πρότυπο της χριστιανικής ζωής και πραγματικός ηγέτης Αυτής στις δύσκολες στιγμές. Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως «σίτο», μιμείται τον Χριστό, όχι μόνο στην αρετή, αλλά και στο να γίνει μιμητής του πάθους και του θανάτου του Χριστού. Η προθυμία του Αγίου Ιγνάτιου το να θέλει να πεθάνει για τον Χριστό, δεν είναι μια πράξη αυτοκτονίας, αλλά προϋπόθεση μαθητείας. Ως  αιχμάλωτος λοιπόν οδεύει στο μαρτύριο και συνάμα παρακαλεί τους χριστιανούς και τους Επισκόπους να μην ματαιώσουν την θυσία του στον Χριστό.

Στην γεωγραφική κατανομή των τοπικών Εκκλησιών με επικεφαλής τον τοπικό Επίσκοπο, ο Άγιος συναντήθηκε με τους χριστιανούς και τους Επισκόπους. Αυτό μας δείχνει ότι οι εκκλησίες ήταν σε πλήρη συνεργασία, ως ένα Σώμα, υπήρχε αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια. Το βλέπουμε και στην Συρία, την Επισκοπή της Αντιοχείας, όπου ο Άγιος δεν θεωρεί τον εαυτό του άξιο να είναι ποιμένας, «μνημονεύετε ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑμῶν τῆς ἐν Συρίᾳ ἐκκλησίας, ὅθεν καὶ οὐκ ἄξιός εἰμι λέγεσθαι, ὢν ἔσχατος ἐκείνων»[2].

«Μια ψυχή που βράζει από θείω έρωτα», θα μνημονεύσει στο Εγκώμιό του ο Ιερός Χρυσόστομος για την εορτή του Αγίου Ιγνατίου, ένας πόθος ενώσεως με τον Χριστό που καίει κάθε τι το γήινο. Θα μας υπενθυμίσει ακόμη ο Χρυσορρήμων την χάρη και την ευλογία του Αγίου Ιγνατίου γράφοντας: «Ἡ Ρώμη δέχθηκε τὸ αἷμα του καὶ ἡ Ἀντιόχεια τὰ λείψανά του. Γύρισε τὸ ποσό μέ τόκο στόν κάτοχό του. Τὸν ἀποστείλατε ἐπίσκοπο καὶ τὸν δεχθήκατε ὡς μάρτυρα. Τὸν προπέμψατε μὲ εὐχὲς καὶ τὸν δεχθήκατε μὲ στεφάνια. Ἃς ἐρχόμαστε καθημερινὰ ἐδῶ στὰ λείψανά του κι ὄχι μόνο στὴ γιορτή του. Ὅταν ἔχουμε λῦπες γιὰ νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπ’ αὐτὲς κι ὅταν ἔχουμε χαρὲς γιὰ νὰ τὶς διατηρήσουμε. Ὄχι μόνο τὸ λείψανο του ἔχει  χάρη ἀλλὰ καὶ ἡ λάρνακά του…»[3]. Με αυτή την πολύ σημαντική αναφορά του αγίου Χρυσοστόμου στο πρόσωπο του μεγάλου αποστολικού πατρός αγίου Ιγνατίου κλίνουμε  το παρόν άρθρο μας.

[1]  Επιστολή Προς Ρωμαίους, 4.

[2] Επιστολή Προς Τραλλιανούς, 13.

[3] Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος εγκωμιαστικός στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ιγνάτιο τον Θεοφόρο,  μετάφραση, Ε.Π.Ε τ. 37.