Εν Πειραιεί τη 7η Σεπτεμβρίου 2017

ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Ο μαρξισμός, ως θεωρία και πράξη, όποια μορφή και αν παίρνει κατά καιρούς, παραμένει «ορθόδοξος», όσον αφορά το μίσος του κατά της πίστεως στο Θεό και το απύθμενο μένος του κατά της Εκκλησίας του Χριστού.

Η πατρίδα μας, με ευθύνη της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων της, ανέδειξε τις δύο τελευταίες εκλογικές διαδικασίες, για τη διακυβέρνησή της, το μαρξίζον κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο συγκυβερνά με το κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. Αφήνοντας κατά μέρος την γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης, αυτά τα χρόνια που κυβερνά, θα σταθούμε στη στάση της απέναντι στην Εκκλησία μας, στην Οποία εξ’ αρχής, «έδειξε τα δόντια» της. Ψήφισε νόμους, οι οποίοι έρχονται σε προκλητική αντίθεση με τη χριστιανική διδασκαλία, αλλά και με τα προαιώνια ήθη του λαού μας, ο οποίος επιμένει, στην μεγάλη πλειοψηφία του, να δηλώνει ορθόδοξος και να βιώνει τον ελληνορθόδοξο τρόπο ζωής και πολιτείας. Ας θυμηθούμε την ψήφιση του«συμφώνου συμβίωσης ατόμων του ιδίου φύλου». Την απαίτηση κομματικών στελεχών για θεσμοθέτηση πολιτικού «γάμου» για άτομα του ιδίου φύλου και την υιοθέτηση παιδιών. Τη συμμετοχή κορυφαίων κυβερνητικών παραγόντων στις παρελάσεις των ομοφυλοφίλων. Την πρόθεση της κυβέρνησης να παύσει το μάθημα των Θρησκευτικών να είναι ομολογιακό. Τον περιορισμό, έως και την πρόθεση για κατάργηση της πρωινής προσευχής και του εκκλησιασμού των μαθητών. Ας θυμηθούμε επίσης τις πρόσφατες απαξιωτικές για την Ορθοδοξία μας δηλώσεις του Προέδρου της Βουλής, την οποία αποκάλεσε «ταλιμπάν» και χαρακτήρισε τις προαιώνιες αξίες και πυλώνες της φυλής μας: Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, ως παρωχημένες αντιλήψεις και την Ελλάδα ως χώρα μη ορθόδοξη (cnn.gr)! Με άλλα λόγια είναι απόλυτα διάφανες οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης προς την Εκκλησία μας, παρά τα κατά καιρούς υποκριτικά «χαμόγελα» με εκκλησιαστικούς παράγοντες.

Ένα πρόσφατο συμβάν, αν αληθεύει, διέλυσε όλες τις επιφυλάξεις μας για τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης προς την Εκκλησία μας. Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα«ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», στέλεχος του κόμματος και Διευθύνουσα σύμβουλος κρατικού οργανισμού, που εποπτεύεται μάλιστα από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, «φέρεται να προσέβαλε και να καθύβρισε ιερά σύμβολα της χριστιανικής μας πίστεως. Κατηγορείται από υπαλλήλους της υπηρεσίας στην οποία προΐσταται, ότι τους υποχρέωσε να βγάλουν τις θρησκευτικές εικόνες από τα γραφεία τους, αλλά και τα σταυρουδάκια από τον λαιμό τους, προκαλώντας τεράστια αναστάτωση, αλλά και τις επίσημες καταγγελίες των εργαζομένων, τις οποίες ωστόσο η ίδια αρνείται μετά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε» (press-news.gr).

Με αφορμή αυτό το πρωτοφανές στα ελληνικά χρονικά συμβάν, χωρίς να το επιβεβαιώνουμε και στηριζόμενοι στα δημοσιογραφικά δημοσιεύματα, θα θέλαμε να ασκήσουμε την κριτική μας για την γενικότερη δεδηλωμένη στάση του μαρξίζοντος κυβερνώντος κόμματος, προς την Εκκλησία μας. Να θυμίσουμε, παρεμπιπτόντως, και το αληθινό πρόσωπο τουαθέου μαρξισμού, ο οποίος έχει τεθεί προ πολλού στο περιθώριο της ιστορίας, παρ’ όλο που κάποτε μεσουρανούσε και κόμπαζε για την «παντοδυναμία» του.

Το Γραφείο μας δεν έχει έργο του να πολιτικολογεί, αλλά να μαρτυρεί και να προασπίζει την σώζουσα πίστη της Εκκλησία μας. Να ομολογεί την αμώμητη ορθόδοξη πίστη των πατέρων μας και να στηλιτεύει όποιους την επιβουλεύονται. Εν προκειμένω, θεωρήσαμε υποχρέωση μας να αναφερθούμε στο ατυχές και θλιβερό αυτό συμβάν, όπως δημοσιοποιήθηκε ως είδηση, διότι γίναμε αποδέκτες πληθώρας τηλεφωνημάτων πιστών της μητροπολιτικής μας περιφέρειας, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την ασέβεια αυτή και η οποία, για πολλούς αποτελεί προάγγελο περαιτέρω δυσμενών εξελίξεων.

Ο μαρξισμός, δογματική θεωρία απόλυτα υλιστική, έχει ως βασική της ιδεολογική αρχή την αθεΐα, η οποία, όπως εφαρμόστηκε εδώ και μια εκατονταετία, δεν αρκείται στην θεωρητική άρνηση του Θεού, αλλά προχωρεί στη βίαιη επιβολή της στους πολίτες, όπου επικράτησε ως κοινωνικοπολιτικό σύστημα, ως «όπιο του λαού». Η ιστορία του ταραγμένου 20ου αιώνος είναι συνυφασμένη με ανείπωτους διωγμούς κατά της Εκκλησίας και των πιστών. Στις λεγόμενες χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» έλαβαν χώρα απίστευτες διώξεις κατά της Εκκλησίας και των πιστών και ταλαιπωρήθηκαν και έχασαν τη ζωή τους εκατομμύρια αθώοι, οι οποίοι το μόνο «έγκλημά» τους ήταν η πίστη τους στο Θεό! Μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», κατά τη δεκαετία του 1990, φάνηκε το μέγεθος του προβλήματος. Μεταξύ των χωρών, όπου η Εκκλησία διώκονταν, υπήρχαν και χώρες, όπου η πίστη στο Θεό είχε καταργηθεί δια νόμου, όπως στη γειτονική μας Αλβανία, και όπου απλή θρησκευτική εκδήλωση (π.χ. σταυροκόπημα), θεωρείτο έγκλημα και τιμωρούνταν με εξορία, καταναγκαστικά έργα και θάνατο! Κάτω όμως από το βάρος των στυγνών δικτατορικών διακυβερνήσεων των χωρών του πάλαι ποτέ «υπαρκτού σοσιαλισμού», των εκατομμυρίων εγκλημάτων, της ενδογενούς των διαφθοράς και της αντιεπιστημονικής μονολιθικότητας και του δογματισμού τους, κατέρρευσαν ως χάρτινοι πύργοι και φάνηκε η γύμνια των «κομμουνιστικών παραδείσων».

Προφανώς οι άθεοι της Κυβέρνησης δεν συνετίστηκαν από την παταγώδη κατάρρευση της μαρξιστικής ιδεολογίας και πράξης, την οποία οι πολίτες της γης την έστειλαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, για φρικιαστικό ανάγνωσμα των επόμενων γενεών. Παραμένουν δουλικά προσηλωμένοι και ερμητικά κλεισμένοι στα δογματικά μαρξιστικά περιχαρακώματα. Έμειναν άμοιροι των σύγχρονων μεγαλειωδών επιστημονικών ανακαλύψεων, οι οποίες έθεσαν στο περιθώριο κυρίαρχες ιδεολογίες, όπως ο ιστορικός και διαλεκτικός υλισμός, ο οποίος ήταν και δυστυχώς συνεχίζει να είναι για κάποιους, η «θρησκεία» του μαρξισμού. Η σύγχρονη επιστημονική διείσδυση στα μυστήρια του υλικού κόσμου και κύρια των δομών της ύλης, γκρέμισε με πάταγο το υλιστικό κοσμοείδωλο του μαρξισμού και διέλυσε κάθε «μεταφυσική» του πτυχή. Σήμερα, στην εποχή της κβαντικής φυσικής, το να μιλάει κάποιος τη «μεταφυσική» γλώσσα του «ορθοδόξου» μαρξισμού, περί υλισμού, θεωρείται τουλάχιστον ανεδαφικός!

Ζήλωσαν λοιπόν κάποιοι σύγχρονοι οπαδοί της υλιστικής «μεταφυσικής» τα «έργα και τις ημέρες» των προκατόχων τους και επιζητούν να τα εφαρμόσουν και στη χώρα μας, στη χώρα της ελευθερίας και της ανεκτικότητας, στη χώρα όπου διδάχτηκε και εφαρμόστηκε εδώ και τουλάχιστον τριάντα αιώνες ο σεβασμός του άλλου. «Γοητεύτηκαν» προφανώς από τις ιστορικές ταινίες του περασμένου αιώνα, οι οποίες παρουσιάζουν μαινόμενους (δαιμονισμένους) μαρξιστές να κατεδαφίζουν εκκλησίες, να καθηλώνουν, να βεβηλώνουν και να καίνε ιερά σεβάσματα. Λησμονούν όμως ότι θέλουν να εφαρμόσουν τις παρωχημένες δογματικές ιδεοληψίες τους στη χώρα όπου η πίστη στο θείον και η ελευθερία της έκφρασης, υπήρξαν ανέκαθεν οι πηγές της αισιοδοξίας, της έμπνευσης και του πολιτισμικού θαύματος. Στη χώρα, η οποία είχε την θέοθεν πνευματική υποδομή, από τους υπέροχους προγόνους μας («Σπερματικό Λόγο»), να δεχτεί, όσο καμιά άλλη χώρα, το «Φως το αληθινό, ό φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάν,1,8), τον ένσαρκο Λόγο του Θεού, το Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου Κύριό μας Ιησού Χριστό, να ασπασθεί τη σώζουσα διδασκαλία Του και να μεγαλουργήσει.

Οι άθεοι της κυβέρνησης και γενικά του ευρύτερου πολιτικού φάσματος της πατρίδος μας, εμφορούνται από τις ιδέες του λεγομένου αθέου «Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού», τέκνο του οποίου υπήρξε και ο μαρξισμός. Λησμονούν όμως πως αυτό το «ανθρωπιστικό» κίνημα, ευθύνεται για τα μεγαλύτερα και πλέον ανείπωτα εγκλήματα της ιστορίας, όπου εκατομμύρια άνθρωποι διώχτηκαν, βασανίστηκαν και θανατώθηκαν, (Γαλλική Επανάσταση, Ναζισμός, Φασισμός, Μαρξισμός, κλπ), στο όνομα του ανθρώπου, του ανθρωπισμού και της προόδου!

Έχουν γίνει επιλήσμονες οι υποστηρικτές της «μαρξιστικής μετάλλαξης της κοινωνίας», ότι η εποχή των φρικιαστικών μονοκρατοριών (κόκκινων και μαύρων) έχει περάσει ανεπιστρεπτί και μόνο στην Βόρειο Κορέα υπάρχει, ως τραγικό απολίθωμα, για να μας θυμίζει τη «δημοκρατία» της μαρξιστικής ιδεολογίας και πρακτικής, όπως εφαρμόστηκε τον περασμένο αιώνα και στιγμάτισε ανεξίτηλα την ανθρώπινη ιστορία.

Αξιοπαρατήρητο είναι επίσης το γεγονός ότι οι αθεϊστές της κυβερνητικής παράταξης, χρησιμοποιούν δύο μέτρα και σταθμά. Μας προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση το φαινόμενο πως, ενώ για την Εκκλησία μας και για τον πιστό λαό η κυβέρνηση κρατά στάση από κριτική έως εχθρική, για τους ετερόδοξους, για τους αλλόθρησκους και ιδιαίτερα για τους μουσουλμάνους, όχι μόνο δεν κρατά ίσες αποστάσεις, όχι μόνο δεν προσβάλλει τα σύμβολά τους, αλλά φροντίζει να τους εξασφαλίζει κάθε μέσον ώστε να τελούν με ασφάλεια και άνεση τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Επίσης στο μάθημα των Θρησκευτικών των ετεροδόξων και αλλοθρήσκων, δεν κάνει καμιά «μεταρρύθμιση», δεν το μετατρέπει σε μάθημα θρησκειολογίας. Διορίζει ειδικούς εκπαιδευτικούς (παπικούς και προτεστάντες θεολόγους, μουσουλμάνους ιεροδιδασκάλους, εβραίους ραβίνους, κλπ) να διδάξουν με ακρίβεια τις θρησκευτικές αρχές των μαθητών τους. Αντίθετα, μόνο στους ορθοδόξους μαθητές αρνείται τον δογματικό και ομολογιακό χαρακτήρα των Θρησκευτικών! Αυτό τι άλλο μπορεί να σημαίνει, από το ότι στόχος της κυβέρνησης είναι μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας;

Κλείνοντας το σχόλιό μας, θα θέλαμε να πληροφορήσουμε τους πάσης φύσεως χριστιανομάχους να μην χαίρονται και κομπάζουν για την δήθεν «παντοδυναμία» τους, η οποία είναι πρόσκαιρη και παροδική. Τους καλούμε να μελετήσουν με μεγαλύτερη προσοχή την ιστορία και να διδαχτούν από αυτή, πως όποιος κλωτσά τα μυτερά καρφιά με γυμνά πόδια, με την ψευδαίσθηση να τα καταστρέψει, το μόνο που κατορθώνει είναι να πληγώνει, ή και να καταστρέφει τα πόδια του! «Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν» (Παρξ.26,14) ήταν ο μεγαλειώδης και αιώνιος λόγος του Κυρίου, προς τον, ως τότε, μέγα διώκτη της Εκκλησίας, Απόστολο Παύλο, η τραγική φανέρωση της ανθρώπινης αλαζονείας, ματαιοδοξίας και ματαιοπονίας, ο οποίος ισχύει σε κάθε εποχή! Η Εκκλησία του Χριστού είναι ανίκητη, όσο γρηγορότερα το καταλάβουν τόσο το καλλίτερο!

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών