Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και κατάνυξη, εορτάσθηκε η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Την Δευτέρα 14 Αυγούστου, παραμονή της εορτής, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και τα Εγκώμια της Παναγίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Διαυλείας κ. Αλεξίου.

Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε λιτάνευση του Ιερού Επιταφίου της Παναγίας, ενώ στη συνέχεια τελέσθηκε η Παράκληση και ακολούθησε Ιερά Αγρυπνία.

Την Τρίτη 15 Αυγούστου, ημέρα της εορτής, τελέσθηκαν ο Όρθρος και η πανηγυρική θεία Λειτουργία.

Μιλώντας στους πιστούς, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος έκανε αρχικά αναφορά στις καταστροφικές πυρκαγιές που ήταν σε εξέλιξη σε διάφορα σημεία της χώρας, τις οποίες και χαρακτήρισε ως εθνική τραγωδία.

Ακολούθως, μίλησε για την Κοίμηση της Θεοτόκου, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους Πατέρες της Εκκλησίας και το πώς οι ίδιοι προσέγγισαν το μεγάλο αυτό γεγονός.

«Τόσο μεγάλη, τόσο σπουδαία μάνα των οικτιρμών, της αγάπης και της παρηγορίας υπήρξε η Παναγία, ώστε ενώ ως υπόσταση ήταν κατωτέρα των αγγέλων και των αρχαγγέλων, σαν υπεράγιος άνθρωπος ανεδείχθη πολύ ανώτερη τους.

Κατάφερε η Παναγία αυτόν τον λόγο της αντίφασης, τον μεν Θεό να τον κάνει άνθρωπο και στη συνέχεια τους ανθρώπους να τους κάνει κατά χάριν Υιούς Θεού, Χριστούς. Να μας κάνει να μιμηθούμε και να παραδειγματιστούμε από το παράδειγμα Της και το παράδειγμα των Αγίων. 

Πόσο υψηλή, πόσο μοναδική, πόσο ανεπανάληπτη θεολογία κρύβει το πρόσωπο της Παναγίας.»

Μήπως η Παναγία, αναρωτήθηκε ο Σεβασμιώτατος, είναι η μοναδική μάνα της επιείκειας, που μπορεί έστω και την τελευταία στιγμή της δοκιμασίας μας, να μας τραβάει σαν τον πνιγμένο απ’ τα μαλλιά και να μας σώζει;

Μήπως είναι η μοναδική εκείνη ύπαρξη, που στις συνειδήσεις μας αποτελεί αποκούμπι, λιμάνι ελπίδας και που ποτέ δεν μας αφήνει;

Μήπως είναι το πρόσωπο με το οποίο συνδέθηκε η ιστορία του Γένους μας;

Ενώ χαρακτήρισε ως μεγάλη τιμή, να μην μείνει το σώμα Της σε τάφο, αλλά να ανέβει άφθαρτο στους ουρανούς.

«Υπεραγία και μοναδική, ύπαρξη μητρική και στοργική για τις ψυχές μας, είναι αυτό που εκφράζει τις καρδιές μας. Και όλοι μας έχουμε προστασία, σκέπη και Δέσποινα των οικτιρμών και ιλασμών μοναδική την Παναγία μας στη ζωή μας.

Να κρατηθούμε στις επάλξεις δυνατοί και με ελπίδα ότι δεν θα πέσουμε, γιατί δεν θα αφήσει η Παναγία να πέσουμε.

Προσέξτε τους νέους, αγκαλιάστε τους, δώστε τους Χριστό, πατρίδα, οικογένεια. Το τρίπτυχο που άλλοι μπορεί να το πετάνε εύκολα στην αφάνεια, αλλά αυτό βγαίνει και δοξάζεται στους ουρανούς. Γιατί είναι το τρίπτυχο που 2000 χρόνια μας κρατάει ζωντανούς. Γιατί η Ορθοδοξία μας είναι ζωντανή στο όνομα της Παναγίας.»

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως