Εἶναι πασίδηλο πλέον ὅτι στήν πατρίδα μᾶς ἀλλάζουν πολλά καί ὅτι δυστυχῶς εὐρισκόμεθα πρό δυσαρέστων ἐξελίξεων, οἱ ὁποῖες τήν κατευθύνουν σέ ἕνα πρωτόγνωρο καί μετέωρο ἦθος. Εἶναι ὅμως ἀπορίας ἄξιον, γιατί οἱ ἀλλάγες ἀφοροῦν σέ μεγάλο μέρος στήν σχέση τοῦ λαοῦ μέ τήν Ἐκκλησία, μία σχέση πού ἐπί αἰῶνες ἐστήριξε καί ἐκράτησε τό Ἔθνος.

Ἀπό τούς ἡγέτες ἐξαγγέλλονται ἀλλαγές στήν διοίκηση, ἀλλαγές στήν παιδεία, ἀλλαγές στήν ἐργασία κλπ. Κανένας ὅμως δέν μπορεῖ μέ πειστικότητα νά ὁμιλήσει γιά τήν μεγάλη ἀλλαγή πού χρειάζεται στήν νοοτροπία ἀρχόντων καί ἀρχομένων. Ἐπικαλοῦνται τήν Εὐρωπαϊκή μας ἰδιότητα, ὅταν θέλουν νά εἰσαγάγουν ἀντιχριστιανικούς νόμους καί νά στηρίξουν τήν πορεία τοῦ ἄθρησκου κράτους. Γιά τήν αὐστηρότητα τῶν Εὐρωπαϊκῶν νόμων, γιά τόν περιορισμό τῆς ἀσυδοσίας σέ ὅλους τους τομεῖς τοῦ καθημερινοῦ βίου, γιά τήν ἐθνική στρατηγική τῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης στήν παιδεία, στήν ἐθνική ἄμυνα, στίς ἐργασιακές σχέσεις καί στά ἀνθρώπινα δικαιώματα, οὐδείς λόγος. Τότε δέν εἴμαστε Εὐρώπη ἀλλά χώρα μέ δική της ταυτότητα καί ἦθος. Δύο μέτρα καί δύο σταθμά. Ἡ Εὐρώπη ἔχει πολλά καλά. Αὐτά νά ἐφαρμόσουν οἱ πολιτικοί μας. Μή θέλουν νά δημιουργήσουν εὐρωπαϊκό πρότυπο μέ τή δυσωδία τῶν ὑπονόμων της διαφθορᾶς μερικῶν Εὐρωπαίων πολιτικῶν, πού ὑποστηρίζουν αἰσχρά, παραφυσικά καί κτηνώδη πάθη.

Ἡ Εὐρώπη πρωτίστως εἶναι χριστιανική καί ἐάν δέν ἰσχυροποιήσει τήν χριστιανική παρουσία, θά διαλυθεῖ. Πῶς; Τήν ἀπάντηση δίδει ὁ Προφητάναξ Δαβίδ: Πῶς ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσιν ἑξάπινα; ἐξέλιπον, ἀπώλοντο διά τήν ἀνωμίαν αὐτῶν». (Ψ. 72)

† Ο Φθιώτιδος Νικόλαος